در هر برهه از زمان تیم‌های قدرتمند فوتبال جهان با انتخاب مربیان بزرگ سعی بر این دارند تا جهت بالاتر رفتن در رنکینگ فدراسیون بین المللی فوتبال فیفا، اقدامی حرفه‌ای انجام دهند. اسپانیا با به‌خدمت گرفتن «وین سنت دل بوسکه» به‌جای «لوئیز آراگونز» که تیم را قهرمان یورو 2008 کرده بود، اولین کشوری بود که از این اقدام حرفه‌ای سود برد و چند ماه است بر اریکه قدرت فوتبال، (البته در رنکینگ فیفا) ایستاده است.
مدتی هم دیگر تیم‌های اروپا و امریکای جنوبی توانستند مدتی نام خود به‌عنوان بهترین تیم ماه مطرح کنند.
اما همیشه نامه برزیل کشور طلا و قهوه با فوتبال و قهرمانی در این رشته ورزشی پرطرفدار عجین شده. کشوری که بیشترین لژیونر را در فوتبال جهان دارد همیشه یکی از قطب‌های برتر فوتبال بوده و هست. اخیرا رقابت‌های جام کنفدراسیون‌ها که در افریقای جنوبی برگزار شد. بار دیگر نشان داد که برزیل بی‌جهت عنوان تیم برتر فوتبال جهان را به‌خود اختصاص نداده است.
زمانی که در دیدار پایانی امریکا 2 گل به برزیل زد و از این تیم جلو افتاد خیلی‌ها فکر می‌کردند دوران اقتدار برزیل به‌سر آمده اما در نیمه دوم باز هم رقص سامبای برزیلی به ساق‌های جوانان این تیم نیرو داد تا بازدن 3 گل برای سومین‌بار قهرمانی در جام کنفدراسیون‌ها را جشن بگیرند و بار دیگر کارشناسان فوتبال را به این مهم توجه دهند که فوتبال برزیل پایانی ندارد و هر جا قهرمانی است برازنده‌ی تیمی خواهد بود که 5بار جام‌جهانی را فتح کرده و همواره بازیکنان شایسته به جهان صادر می‌کند. برزیل همیشه با قهرمانی و زیبایی فوتبال خود را معرفی می‌کند.